قدرشناسی و طرح برخی برسشهای ناگشوده!
از دوستان و دانشجویانی که به این وبلاگ سر زده و اظهار عقیده و انتقاد کرده اندِ بی نهایت سپاسگذارم. بدیهی است که من نیز چون هرکس دیگر دارای نقصها و معایبم و بربعضی واقفم و بر بعضی دیگر جاهلم. لطف دوستان قطعاْ می تواند بسیار دستگیرم باشد. با این وجود آنچه را که فکر می کنم از حقایق دریافته ام بر آن پای می فشرم و آنچه را که مظنونم یا مردُد با احتیاط برمی خورم.براستی چگونه می توان شایست را از ناشایست تشخیص داد؟ ملاک این امر چه می تواند باشد؟ آیا آنچه را که اکثرهم لایعلمون می پسندند می توان قابل پیروی دانست یا آنچه را که اقلیت راسخون در علم و دانشوران تصدیق می نمایند باید پی گرفت ؟ آیا عالم در آنچه که بدان واقف است باید چشم بپوشد و رضایت خاطر نادان تر از خود را ملاک درستی عمل خود قرار دهد؟شاید بروز چنین تردیدهایی سوای پاره ای مشکلات عاطفی روانی مربوط به شرایط سیاست زدگی جامعه ما باشد که در هرحال حتی در امور تخصصی و فنی نیز باید از عامه تقلید نمود و هرآنچه را ایشان می پسندند تصدیق نمود! به هر حال چه باید کرد؟
اکبر نقدی سپهوند عضو هیات علمی دانشکده ی حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد و وکیل پایه یک دادگستری است.وی فارغ التحصیل رشته ی علوم جزائی ازدانشگاه تهران در سال 1372است وزمینه های مطالعاتی و تحقیق و تدریس وی به طور عمده موضوعات حقوقی وکیفری و جرم شناسی و کیفرشناسی است .