در میان معترضان به نمره های درسی در رشته حقوق و علوم قضایی دو دسته را یافته ام که برخورد و ارتباط با آنها برایم ملال انگیز است:

1.      گروهی که دچار جهل مرکبند به گونه ای که حتی پس از پایان امتحان ، آنچنان خود را آگاه به موضوعات و پاسخ سؤالها میدانند ؛ که ارزشیابی استادان خود را مبتنی بر خطا و احیاناً غرض ورزی او می دانند. به همین دلیل حتی حاضر نیستند برای یافتن پاسخ درست سؤالهای امتحانی خود  به منابع درسی مربوط مراجعه کنند.

2.      گروه دوم کسانی هستند که بر خرابکاری خود در امتحان واقفند ولی به مصداق تجاهل العارفین خود را به خواب می زنند و حق به جانب  موجب زحمت استادان خود می شوند.. زیرا تصور می کنند که احیاناً با زبان بازی یا متوسل شدن به شیوه های دور ازشأن دانشجو و احیاناً دوست و آشنا پیدا کردن می توان بر وجدان و اخلاق  و اراده استاد مسلط شد.

3.      خوشبختانه اکثر دانشجویان عزیز جزء هیچکدام از دو گروه بالا نیستند.